Oduncu.

Küçük hesaplar yapan büyük adamları oynarım.Şeytanı azapta değil ayrıntıda ararım.Azıcık tarkan şarkısıyım,kuzu kuzu gelemem;dudu dudu dillerim,lıkır lıkır içerim.Çok sevinemem; sevinemediklerime üzülürüm.Söz konusu sevgi ve saygıysa;uyumadan önce koyun saymam,kedi severim.Döşüm kılsız; çikolata tenli değilim; lakin kaşım gözüm var,dinamiğim.Boş dükkana kira öderim.Gencim güzelim,ben seni süzerim; hatta üzerim.Süsedebilirim.

Havadar

Polemik.

Yorgunluktan uyuyamadığım her x gibi sevimsiz gecenin sebebi y ise ben burdaki x'e ''otobüste ağlayan bebek sesi'' değerini veririm.Uyumak için parmak uçlarımla pijamamın kırışıklarından yaptığım kar topları'nın yarattığı çığın altındaki enkaz vaziyetindeyken devam eden y'yi bulma serüvenimde ne zaman ki gökyüzü mora çalar o an donan damarlarımda içler dışlar çarpımını denerim.Yorgun olmasam uyuyabilir miyim? Uyursam yorgun olmayabilir miyim? Yalnız uyumak gibi başarılı bir eylem sonrasının sabahı yalnız uyanmak da bu sorular ve matematik kadar illet işte.O halde polemik şu olmalı: ''Yalnız uyumak mı yalnız uyanmak mı?''

Gidin

Lacivert.

Dudaklarının çatlakları arasında dans ederken rüyalara dalan ben,her an'ı güzel bir anı olarak kaydetti hafızam yettiğince.Bunlardan romantik bir komedi yaptı.En karanlık sahnesini seçti filminin,gökyüzünde olan beş milyon sekiz yüz kırk sekiz bin altı yüz doksan sekiz yıldızın,aslında bu rakamın binlerce katından daha fazla olduğunu bilerek ve bunlardan kayanlarının herbirinin arkalarında bıraktıkları parıltılı çizgilerle hangi coğrafyalara kimler için düştüklerini düşünürken ağlayabilmek için.Bu lacivert kozmopolitik sonsuzluğa veda eden onlardan biri ben; arkandan hiç göz yaşı sarfetmeyeceğine dair söz verirken kendine,o son öpücüğü almadan kalan hayatına devam edeceği gerçeğinin bilincinde uyutuldu,uyandı ya da hala uyuyordu.

Yarım Kalan Şarap

Sen

sadece A'dan sonrası; C'den öncekisin.